alarmować


alarmować
alarmować {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk Ia, alarmowaćmuję, alarmowaćmuje, alarmowaćany {{/stl_8}}– zaalarmować {{/stl_13}}{{stl_8}}dk Ia {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'zawiadamiać o grożącym niebezpieczeństwie, wzywać do gotowości bojowej, wzywać na pomoc': {{/stl_7}}{{stl_10}}Alarmować policję. Zaalarmować pogotowie ratunkowe. Alarmujący list. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'wywoływać niepokój, poruszenie, panikę; niepokoić': {{/stl_7}}{{stl_10}}Wzrost przestępczości alarmuje społeczeństwo. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • alarmować — ndk IV, alarmowaćmuję, alarmowaćmujesz, alarmowaćmuj, alarmowaćował, alarmowaćowany 1. «zawiadamiać o grożącym niebezpieczeństwie lub sytuacji wymagającej działania, wzywać do czujności, do gotowości bojowej» Alarmować straż pożarną. Alarmować… …   Słownik języka polskiego

  • alarmowanie — n I rzecz. od alarmować …   Słownik języka polskiego

  • alarmująco — przysłów. od alarmujący (p. alarmować) Krzyczeć, dzwonić alarmująco. Sytuacja wyglądała alarmująco …   Słownik języka polskiego

  • bić — ndk Xa, biję, bijesz, bij, bił, bity 1. «zadawać razy, ciosy; chłostać, smagać» Bić kogoś pięściami, rózgą, kijem, batem. Bić kogoś, coś z całej siły, do utraty przytomności, do upadłego, ile wlezie. Bić po łapach; bić po plecach, po twarzy a. w… …   Słownik języka polskiego

  • dzwonić — ndk VIa, dzwonićnię, dzwonićnisz, dzwoń, dzwonićnił 1. «bić w dzwon, poruszać dzwonem lub dzwonkiem powodując wydawanie dźwięku, dźwięczenie; dawać znak dzwonem lub dzwonkiem; naciskać dzwonek» Dzwonić na mszę. Dzwonić na lekcję. Dzwoniono na… …   Słownik języka polskiego

  • gwałtować — ndk IV, gwałtowaćtuję, gwałtowaćtujesz, gwałtowaćtuj, gwałtowaćował «usilnie nalegać na coś; alarmować, naglić, naprzykrzać się, pilić» Gwałtować o pieniądze …   Słownik języka polskiego

  • trwoga — ż III, CMs. trwogaodze; lm D. trwóg «stan, uczucie niepokoju o to, co nastąpi, co grozi; lęk, obawa, przerażenie, strach» Śmiertelna, zabobonna trwoga. Okrzyk trwogi. Trwoga przed czymś nieznanym. Nie okazywać trwogi. Drżeć z trwogi. Coś budzi,… …   Słownik języka polskiego

  • krzyczeć na alarm — {{/stl 13}}{{stl 7}} krzykiem ogłaszać niebezpieczeństwo, wzywać pomocy, alarmować, ostrzegać : {{/stl 7}}{{stl 10}}Na widok pożaru zaczął krzyczeć ma alarm. Krzycząc na alarm, wbiegł do koszar. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • uderzać – uderzyć na alarm [na trwogę] — {{/stl 13}}{{stl 7}} alarmować, podnosić alarm (także w formie bicia w dzwony, gongi itp.) : {{/stl 7}}{{stl 10}}W rządzie uderzono na alarm w związku z katastrofalnym w skutkach rozporządzeniem. Zaniepokojona opinia publiczna uderza na alarm.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zaalarmować — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}alarmować {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień